collapse

Author Topic: [กำเมือง] หัดอู้กำเมือง  (Read 3858 times)

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

NanoSoftTech

  • NanoSoftTech
  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 1528
    • View Profile
    • NanoSoftTech

อู้  = เว้า แหลง พูด

เปิ้ล = ฉัน ผม
ตั๋ว = ตัวเอง เธอ คุณ
อ้าย = พี่ชาย
เย้ย  = พี่สาว
อีป่อ = พ่อ
อีแม่ = แม่

กีด-เติง  = คิดถึง
หนัก  = มาก
เลาะ  = หล่ะ
หนา  = นะ


เฮา = เรา
หมู่เฮา = พวกเรา
หมู่เขา = พวกเขา

ฮ = ร
ฮู้ =  รู้
เฮียน =  เรียน
เฮือน  = เรือน

จ้าว = ค่ะ (ผู้หญิงใช้) (หากผู้ชายจะใช้ก็ต้องพูดกะผู้หญิง)

กิ๋นข้าวแล้วก๋ะ = กินข้าวแล้วยัง
กินข้าวกะอาหยั๋ง กินข้าวกับอะไร
ไปกิ๋วข้าวตวยกั๋นก่ = ไปกินข้าวด้วยกันไหม
ยะหยั๋งอยุ่ = ทำอะไรอยู่
เป็นจะอี้  = เป็นแบบนี้

เป็นอาหยั๋ง ถึงบ่าอู้กำเมืองเลาะ = เป็นอะไร ถึงไม่พูดคำเมืองหล่ะ
ไปก่อเลาะ  =  ไปไหมหละ
เปิ้ล กึด เติง หา ตั๋ว ขนาดหนักเลยหนา  = ฉันคิดถึงเธอมากเลยนะ
เด๋วเปิ้ลปิ๊กบ้านก่อนเน้อ ไว้เปิ้ลจะทักไปในเอ็มหนา  = เด๋วเค้ากลับบ้านก่อนนะ เด๋วเค้าจะทักไปในเอ็มนะ


« Last Edit: June 21, 2011, 08:35:24 pm by NanoSoftTech »

Love like fine sand. Grasp it and it will quickly slip through your fingers. Cup it gently and it will fill the voids of your soul as sand seek ti fill the spaces in your hands.
ความรักก็เหมือนเม็ดทราย เมื่อใดที่รีบคว้ามันไว้ เม็ดทรายนั้นจะไหลออกทางร่องนิ้ว. แต่เมื่อค่อยๆประคองมันไว้ มันก็จะอยู่ในมือของคุณ และถ้าคุณทนุถนอมความรัก มันก็อยู่ในทุกช่องว่าง ในหัวใจ เช่นเดียวกับเม็ดทรายที่อยู่ในกำมือ

 


* Banner

web counter
Data Recovery Software

* Google Adsense

* Google Adsense